Μια που κάθε Κυριακή η CX γίνεται κανονικά το οικογενειακό αυτοκίνητο (ως και για ψώνια!), μπορώ να πω κάτι σε αυτό το νήμα, ορμώμενος από τη συζήτηση στο νήμα (Xantia I & II) σχετικά με το πόσο εξελίχθηκαν τα αυτοκίνητα. Είχαμε συζητήσει παλαιότερα κατά πόσο πραγματικά έγιναν καλύτερα τα αυτοκίνητα από τη δεκαετία του '70, έως σήμερα. Το έχουμε πει πολλές φορές και είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ουσίας που κρύβεται πίσω από την αγάπη μας για τη Citroen. Είναι από τις πολύ λίγες εταιρείες (π.χ. η Mercedes μία άλλη) και η μοναδική σε τόσο μεγάλο βαθμό που εισήγαγε τεχνολογίες με το βλέμμα στο μέλλον. Είχαμε αυτές τις λίγες εταιρείες από τη μια πλευρά και από την άλλη είχες και τα Escort MkI, ή τα Kadett, VW Type 3, Datsun, κ.λ.π. Ναι, έγιναν πιο στιβαρά τα πλαίσια, καλύτερη παθητική ασφάλεια που συνεπικουρείται από νέα συστήματα που μπορούν και να συμπληρώσουν την απροσεξία, ή ανικανότητα ενός οδηγού και όλα αυτά είναι υπέροχα για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Φτάνει, όμως, αυτό; Είχαμε βάλει, όμως, και το σχετικό βιντεάκι με τον Marcello Gandini που έδινε μία υπέροχη απάντηση στο ερώτημα και μιλούσε για το πολύ μεγάλο μειονέκτημα των σύγχρονων αυτοκινήτων, το βάρος! Και ότι το στοίχημα είναι να πετυχαίνεις περισσότερα με λιγότερα.
Και έρχομαι σε κάτι χειροπιαστό, απόλυτα πραγματικό και όχι θεωρία, ή φαντασία, ή "άποψη" ενός "οπαδού" με παρωπίδες. Για 2η συνεχόμενη Κυριακή πήγα τη γυναίκα μου στη δουλειά της με την κόρη μου, μέσα σε μία φοβερή καταιγίδα. Είδα πάλι σύγχρονα αυτοκίνητα που δυσκολεύονταν να κινηθούν και εγώ να ίπταμαι πάνω από νεροφαγώματα, λακούβες κλπ και να μου προσφέρει η CX αυτήν τη φοβερή ασφάλεια που δεν την αισθάνομαι με το Picasso, ή οποιοδήποτε άλλο σύγχρονο, σχεδόν. Οι νεώτεροι ας δουν σε αυτό το νήμα, τον Μάιο του 2017, τις φωτογραφίες που τράβηξα από το ταξίδι μου στη Θεσσαλονίκη με τη CX και την καταιγίδα που συνάντησα στον δρόμο.
Επέστρεψα, κλείδωσα τη CX και πήρα για τα τελευταία 2χλμ το Picasso. Δεν μπορούσα να το οδηγήσω... άκομψες αναπηδήσεις, τραχύτητα στις αποκρίσεις, άτσαλη συμπεριφορά γενικά (και είναι ένα από τα καλύτερα του είδους). Και ως αποτέλεσμα, δε μου λύθηκε ακόμα η απορία: Που είναι η πραγματική πρόοδος στα αυτοκίνητα; Το μέτρο σύγκρισης, όμως, δεν είναι όλα τα αυτοκίνητα εκείνης της εποχής, αλλά.... η Citroen! Ναι, τα αυτοκίνητα έκαναν τεράστια βήματα από τότε, σε σύγκριση με ένα Escort MkI, αλλά σε σύγκριση με μία GS; Μία CX; Καλύτερα τα σύγχρονα αυτοκίνητα στη παθητική ασφάλεια, αλλά στην ενεργητική; Πόσα βήματα έκαναν; Γιατί αισθάνομαι και είμαι ασφαλέστερος εγώ και η οικογένειά μου στη CX μέσα στην καταιγίδα;