Μία τέτοια Γερμανική λαδιέρα έκαψε και εμένα... Και έχοντας διανύσει πλέον 2500 χιλιόμετρα σε 3 εβδομάδες με το Πικασό, προσπαθώ, μοιραία, να κάνω συγκρίσεις, ή να ανακαλύψω κάποια ψήγματα του υπέροχου παρελθόντος.... Κατ' αρχάς, το Πικασό είναι μακράν καλύτερο
οικογενειακό αυτοκίνητο σε σύγκριση με το Σκόντα... Έχει ίδιους χώρους επιβατών και αποσκευών (23 εκατοστά μικρότερο μήκος, αλλά 2 εκ. μεγαλύτερο πλάτος και 15 εκ. μεγαλύτερο ύψος), μία φοβερά άνετη για συμβατική ανάρτηση η οποία ταυτόχρονα ελέγχει εξαιρετικά το αυτοκίνητο (αλλά δε σε εμπνέει να το ζορίσεις σε στροφές, δεν είναι αυτός ο σκοπός του άλλωστε, χωρίς να σημαίνει ότι δεν κρατάει πάρα πολύ καλά!), πολλή καλή εργονομία με κεντρική οθόνη πλάσματος ελέγχου πολλών συστημάτων του αυτοκινήτου και ένα υπέροχο σύστημα πλοήγησης... Ο κινητήρας του είναι φοβερά πιο πολιτισμένος, αθόρυβος και χωρίς κραδασμούς σε σύγκριση με εκείνον της VW, με καλές επιδόσεις επίσης και πολύ πολύ χαμηλή κατανάλωση! (και νόμιζα ότι το Σκόντα ήταν φοβερά οικονομικό...). Μειονεκτήματα? Πολύ μακριές σχέσεις μετάδοσης (με όφελος στην κατανάλωση), για κάποιους ίσως όχι και τόσο ποιοτικά υλικά στο ταμπλό σε μερικά σημεία (εμένα δε με πειράζει αυτό) και λίγο turbo lag... (που δεν είχε το Σκόντα...).
Τι κοινό έχει με την παλιά Σιτροέν? Κατά τη γνώμη μου, ακριβώς η υπηρεσία που προσφέρει στις πραγματικές ανάγκες μιας οικογένειας, με εξαιρετικούς κινητήρες πλέον... Δεν έχω νοιώσει πιο άνετη και αποτελεσματική συμβατική ανάρτηση.