Και σε αυτό τον αριθμό παίρνεις την τετραγωνική τού ρίζα, πολλαπλασιάζεις με 2, υψώνεις στο τετράγωνο και διαιρείς με το 4Ο αστικός μύθος της εποχής μου έλεγε ότι τα αυτοκίνητα πιάνουν αυτό που γράφει το κοντέρ τους μείον 20χλμ
Εγώ προσωπικά έχω μία ιδιαίτερη αγάπη στα MGB GT, κυρίως λόγω αυτής της "αρχέγονης" αίσθησης οδήγησης που σου προσφέρει. Είναι εντυπωσιακό, μάλλον γνώρισμα εκείνης της εποχής όπου η αυτοκινητιστική παιδία ήταν εντελώς ανύπαρκτη, το ότι ο διαφημιστής δεν ξέρει βασικά γνωρίσματα του αυτοκινήτου για να το διαφημίσει, αλλά πετάει "μπαρούφες" του στυλ "ασφάλεια, ταχύτητα, σταθερότητα - ναι, με τα φύλλα σούστας πίσω", "4 ταχ. + όπισθεν - δε λέει τίποτα για το προαιρετικό overdrive, νομίζω το Laycock de Normanville", "μέγιστη ταχύτητα 185 χλμ/ώρα - μόνο σε γκρεμό!". Το ότι ήταν επίσης σχεδιασμένο από τον Pininfarina δεν το λέει!
Αυτό θα πει marketing
Εγγλέζικο είναι είπαμε..όχι ιταλικό.
Εχω οδηγήσει ( ζήσει ) εγώ, με διαφορετικά μοντέλα, από του 58 - 60, μέχρι τα τελευταία καλά πριν το 74.
Τα πρώτα "λαϊκά" αυτοκίνητα, με κιβώτιο 5 ταχυτήτων. Αλλαζες ταχύτητα, και ένοιθες τα γρανάζια.
Μικρη 190 Νικολα ειναι 2.0 και εξυπνα δεν το αναφερουν..
α, εγω νομιζα οτι ηταν αφου βγηκε η 1.8
To Αudi της εποχής είναι το "αυγό". Ήταν κακό αυτοκίνητο ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ στενό μέσα και με πολύ άσχημη οδική συμπεριφορά. Είχε όμως πιο προσεγμένο εσωτερικό από την προηγούμενη γενιά (το Β2 δηλαδή), το οποίο ήταν με μια λέξη επικίνδυνο. (τα είχα οδηγήσει αμφότερα λόγω του ότι τα είχε ο θείος μου). Καμιά σχέση με BMW και Mercedes. Το Α4 ήταν το αυτοκίνητο που την ανέβασε στην κατηγορία.