@ Nonos: Τώρα πια είναι κατά κάποιο τρόπο μέλη της οικογένειας. Austin 1100 είχαμε για 20 χρόνια, επομένως μεγάλωσα, έμαθα να οδηγώ κλπ, κλπ. Το δικό μου το πήρα στα 22, όταν ήμουν φοιτητής. Για κάποιο παράλογο λόγο μου φάνηκε λογική αγορά, τα ήξερα μέσα έξω, ήξερα να τα συντηρώ, είχα και κλειδιά σε ίντσες (τρελό επιχείρημα...). Όταν το πήρα ήταν άθικτο με 78.000 Km, τώρα έχει κάπου 420.000 Km, αρκετές ρυτίδες και προσωπικές πινελιές, παιδικό καθισματάκι πίσω.
Rover δεν είχαμε ποτέ, ούτε και κάποιος κοντινός μας, μου άρεσαν όμως από πολύ μικρή ηλικία. Όταν το πήρα ήταν ουσιαστικά project, και παρόλο που υποτίθεται ότι γνώριζα πολύ καλά τους κανόνες που πρέπει να προσέχει κάποιος που μπλέκει με παλιατζούρες, δεν τήρησα κανέναν. Πήρα το πρώτο αυτοκίνητο που βρέθηκε μπροστά μου όταν ξαφνικά το αποφάσισα, ήταν 500 χιλιόμετρα μακριά, ακινητοποιημένο για κάποια χρόνια σε υπόγειο γκαράζ, δεν έπαιρνε μπροστά, τα φρένα ήταν κολλημένα, γενικά πολύ ταλαιπωρημένο αυτοκίνητο και με ένα σωρό πατέντες. Αν δεν το έπαιρνα εγώ τότε να το αναστήσω, λογικά θα πήγαινε για πέταμα. Στα 8 χρόνια που το κυκλοφορούσα κανονικά έγραψε σχεδόν 190.000 χιλιόμετρα. Πιο πριν δεν ξέρω τι είχε. Πάντως τώρα ξεκουράζεται!
@Μηνάς: Μάλλον θα λες το άρθρο για την υδροελαστική που είχα γράψει και ανεβάσει σε ένα Μινοφόρουμ πολλά χρόνια πριν. Όντως ανέφερα κάποια πράγματα συγκριτικά με την υδροπνευματική αλλά και με τις αναρτήσεις του 2CV. Αν θυμάμαι καλά η Xantia ή η XM ήταν από τα αγαπημένα αυτοκίνητα του δημιουργού της υδροελαστικής Alex Moulton (συγχωρέθηκε εδώ και μερικά χρόνια).
@Μάριος: Ναι, το παρακολουθούσα πριν από αρκετά χρόνια, αν και δεν θυμάμαι τώρα πια αν και τι είχα ανεβάσει. Όντως τότε ήμουν Θεσσαλονίκη.
