Ένα από τα ωραιότερα και πιο δύσκολα/ακριβά αυτοκίνητα στη συντήρησή τους. Αρχικά με τα φώτα μπούμερανγκ και κινητήρα 3,2 λίτρων με 2 turbo, ισχύος 370 ίππων (με 6τάχυτο μηχανικό, ή 4τάχυτο αυτόματο), στη συνέχεια με τα πιο συμβατικά φώτα (απαίτηση νομίζω για άλλη μια φορά της Αμερικής...) και τον ατμοσφαιρικό κινητήρα 4,2 λίτρων της Φερράρι, με 390 άλογα, έκδοση cabrio (6τάχυτο μηχανικό, ή το τρισάθλιο cambiocorsa - το κιβώτιο που χάλαγε το αυτοκίνητο) και τέλος, ως Gransport (400 ίππων), πάλι σε κουπέ και cabrio, βελτιωμένη σε όλους τους τομείς και στο cambiocorsa, με την αρωγή της Φερράρι πάντα.
Διορθώστε με εάν κάνω λάθος, όλα τα σειριακά, μηχανικά κιβώτια με αυτόματο συμπλέκτη εκείνης της εποχής (cambiocorsa, το SMG της ΒΜW, το αντίστοιχο της Aston Martin Vanquish...) ήταν επιεικώς απαράδεκτα, από ό,τι έχω διαβάσει και παρακολουθήσει, παρόλο που το 2ο εξόπλιζε την καλύτερη, ίσως, BMW M όλων των εποχών, την E46 M3 CSL.