HISTORIC RALLY OF GREECE 16....η όπως το έχουμε στο μυαλό Historic Acropolis 16.

visa chrono

Member
Εγγραφή
1 Δεκεμβρίου 2012
Μηνύματα
13.530
Reaction score
28.556
Πόντοι
1.607
Δυο μέρες..πίσω και όμως η ένταση και η εναλλαγή συναισθηματων γυρνάνε στο μυαλό...
...Κάπου την Κυριακή...κάτω από ένα δέντρο είπα να μην γράψω...ένας όμως από τους έξι..με κοίταξε..και σαν να μου έλεγε..."ρε Δημήτρη κρίμα..το ημερολόγιο δυο μέρες"
Και εγώ λέω να του κάνω το χατίρι..έτσι να εξιλεωθώ και λίγο και συνάμα να του παραθέσω τον σεβασμό μου...και τα εύσημα σε αυτό που τόσο καλά..έκανε...
Φανταστείτε..αγαπητοί μου έναν Μαέστρο..στο δεξί κάθισμα και έναν σολίστ..στο αριστερό...με ένα καλό κουρδισμένο...αγαπημένο τουτου...εκείνος ο γνωστός πορτοκαλο παπαγάλος...
Ότι καταθέσω έχει να κάνει με τρεις μέρες στα πέριξ.. του Ναυπλίου και τον αγώνα που τόσο αγαπάμε... το Ιστορικό ραλλυ Ακρόπολις..( τα υπόλοιπα μπορεί κάποιος να τα βρει αλλού.. η καλύτερα εάν όλοι αγαπάνε το ιστορικό αυτοκίνητο να βρούνε τι φταίει και μια φορά να πάνε πραγματικά αντίθετα από το ρεύμα και να βρουν λύση..θα προτοτυπησουν κιόλας σε σχέση με την εποχή...).
Και...
Όλα ξεκινάνε όπως κάθε χρόνο στο τελείωμα του προηγούμενου με την προσμονή να έρθει και να μπορέσουμε να πάρουμε μέρος...και ο χρόνος περνάει και το καινούργιο ήρθε... τα σχετικά...βρεθήκανε.. η παρέα μαζεύτηκε....τα παιδιά αφιέρωσαν το απαιτούμενο χρόνο για τις σχετικές αναγνωρίσεις και ένα πρωι Παρασκευής..όλοι δώσαμε ραντεβού στο γνωστό μαγαζί στα στενά του Νέου κόσμου..με αρχηγό τον Μάστορα και τους υπόλοιπους να ακολουθούν...
Συντονισμένα αθόρυβα...φορτώνουμε ότι έχουμε μαζέψει για τον αγώνα..μοιραζόμαστε στα αυτοκίνητα...και είμαστε έτοιμοι για το ταξίδι μας....στο ενδιάμεσο θα πάμε και μέχρι το Ζάππειο να πάρουμε εκκίνηση όχι απαραίτητο για εμάς που συμμετέχουμε στο ασφαλτινο μέρος του αγώνα...αλλά επιβεβλημένο στο μυαλό μας...σαν μέρος όλης της διαδικασίας...
Φτάνοντας στην πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδος..μέρος αγαπημένο για εμάς...τακτοποιούμε το αυτοκίνητο...και κόβουμε τις πρώτες βόλτες στα πέριξ του χώρου που θα γίνετε το service...και πάμε για το ξενοδοχείο...
Η παρέα έχει αρχίσει να βρίσκει τα πατήματα της..οι χαρακτήρες διαφορετικοί...αλλά η αύρα τρομερή.. οι πλάκες διαδέχονται η μια την άλλη...και το κλίμα είναι εξαιρετικό ότι πρέπει για την επόμενη της μάχης..που απαιτεί ηρεμία και συγκέντρωση..
Η μέρα θα τελειώσει με φαγητό ..και κουβέντα για το που θα στηθουμε εμείς και που θα πάμε.. να περιμένουμε... και εάν το μικρο αμαξάκι του κυριτση...( εκείνη η ήρεμη δύναμη που έλεγα πέρυσι..) θα αντέξει...η θα μας χαιρετίσει στα βουνά της Αργολίδας...
Και η νύχτα.. έχει μπει για τα καλά και εμείς πάμε για ύπνο...( Εγώ και ο Μάστορας αναλαμβανουμε να νανουρίσουμε τον κόσμο με το υπέροχο ροχαλητό μας....)
....
Σάββατο η μέρα που ξεκινάει ο αγώνας για εμάς.. και η μέρα που μάλλον θα γίνει ένα από τα καλύτερα μαθήματα για εμάς.. εναλλαγών συναισθημάτων που θα μας μείνουν χαραγμένα..μέσα μας...
Πρωινό ξύπνημα... ετοιμασίες για όλους....και καφές ..που έμενα θα με τρόμαζε λίγο αφού ήταν η αιτία ο Μάστορας να παραπαίει για τουλάχιστον τέσσερις ώρες...
Τα παιδιά πάνε στο αμάξι... όλοι περιμένουμε να ακούσουμε το χαρακτηριστικο θόρυβο.. και αναχωρουμε εγώ και ο μάστορας για το τέλος της πρώτης ειδικής ...και ο Σπύρος με τον Κυριτση για το ενδιάμεσο των 2+ 3 ειδικών διαδρόμων....
..Τα μέρη άγνωστα για εμάς..και αποφασίζουμε να πάμε με τα μέσα της τεχνολογίας....αντεξαμε περίπου δέκα λεπτά...και μετά αφού και οι δυο είμαστε.. εξπέρ της τεχνολογίας αποφασίζουμε να πάμε με τον Χάρτη....
Φυσικά η διαδρομή μου φαίνεται αιώνας και το μυαλό πάει περισσότερο..στην υγειά του κυρίου Άγγελου...(κεριά και λιβάνια δεν είχε φέτος...έχει συμβιβαστεί πως ο τύπος ευγενείας μου... έχει να κάνει με απεριόριστο σεβασμό..στο πρόσωπο του...) και λιγότερο εάν προλάβουμε τα παιδιά στο ραντεβού μας...
Και όμως μαγικά είμαστε εκεί όπως και οπού αλλού έπρεπε να είμαστε...
Η πρώτη εντύπωση..είναι φοβερή...και οι δυο έχουν μπει για τα καλά στον ρόλο τους και είναι.. πολύ ευχαριστημενοι.... τα λόγια λίγα..χαμόγελα συγκρατημένα και όλοι...συμφωνούμε πως πρέπει και θέλουμε να φτάσουμε στο τέλος.....
..Ο ρυθμός είναι καταιγιστικος...ο παπαγάλος μας πετάει...και οι εναλλαγές από ειδική σε ειδική εκτός από την ψυχική ευχαρίστηση..που προσφέρει σε όλους έχει και ουσιαστικό αποτέλεσμα αφού η θέση μας είναι η πρώτη...
...Και η πρωτιά αυτή έχει να κάνει ουσιαστικά και μόνο για την δική μας ευχαρίστηση...με πρωτεργάτες τα παιδιά εκείνον τον Νουνό..και τον Νικολά που πραγματικά σολαρουν...σε ρυθμούς μοναδικούς...και από πίσω όλους μας με αρχηγό τον κύριο Άγγελο.. τον Σπύρο ..τον Κώστα....και την αφεντιά μου...
Το πρώτο σκέλος της πρώτης ημέρας κάπου προς το μεσημέρι πάει για το τέλος του και εμείς σε ένα καφενείο κάπου σε ένα χωριο με κουβέντες για την ηγεσία του κουμμουνισμού...το ΠΑΣΟΚ...την Νέα Δημοκρατία και ότι άλλο μπορεί να σου μεταφέρει ο καφετζής της δεκ του 70...μαζί με την εικόνα από το υπόγειο του με το κατρελ και το παλιό Toyota..που αποτελούσαν τα αυτοκίνητα της οικογένειας..συναντάμε τα παιδιά που για άλλη μια φορά...γράφουν εξαιρετικούς χρόνους πάμε για το Ναύπλιο και τις ετοιμασίες για τις νυχτερινές ειδικές της ημέρας....
Continue soon...με ότι εχω σημειώσει στο ημερολόγιο του μυαλού μου.....
...
 
Last edited:

visa chrono

Member
Εγγραφή
1 Δεκεμβρίου 2012
Μηνύματα
13.530
Reaction score
28.556
Πόντοι
1.607
... και επειδή εάν το αφήσω να μείνουν στο μυαλό μου..δεν με βοηθάει....
....με τον πορτοκαλο παπαγάλο μας μπροστά και εμάς από πίσω..συνοδεία .μπήκαμε στον χώρο που θα είχαμε τρεις ώρες να τον ετοιμάσουμε για τις υπόλοιπες ειδικές της ημέρας και να μας μείνει και λίγο χρόνος για ξεκούραση...λίγο κουβέντα...και αρκετή πλάκα...μεταξύ μας...
... Οι αισθήσεις μας πάντως λειτουργούν στο επαρκο και έξη διαφορετικοί χαρακτήρες.... απολαμβάνουν την στιγμή και δίνουν τον καλύτερο ευατο τους σε εκείνη τη αλάνα με θέα το Μπούρτζι.... πιστεύοντας και προσμένοντας να ανταμειφθούν για όλη την προσπάθεια...
Το αμάξι δεν ζητά τίποτα... έχει να κάνει και με την συνολική εξαιρετική κατάσταση που διατηρείται..και έτσι εμείς έχουμε χρόνο να περάσουμε και από το ξενοδοχείο...για την σχετική ανάπαυση...η καλύτερα ανάσα...πριν τις τελευταίες ειδικές της ημέρας..
...Η παρέα το απόγευμα θα είναι όλη μαζί..να απολαύσει τα εξαιρετικά αποτελέσματα..που έρχονται..από τα παιδιά...
Ο χώρος που βρισκουμαι... μετά την αυθόρμητη ερώτηση του Σπύρου στη κυρία ..." θα μπορούσαμε να χρησιμοποιησουμε λίγο το χώρο σας ?"'..είναι ένα παλιό βενζινάδικο παρατημένο από τους ιδιοκτήτες του...
Η αλάνα αυτή θα ήταν και αφορμή να γνωρίσω νέους ανθρώπους οικογενιαρχες που ζουν και κάνουν όνειρα σε μια άλλη Ελλάδα μακριά από την τρεχάλα του αστικού κέντρου...ελπίζοντας για το καλύτερο...
Χαρακτήρες κοσμήματα..που σου προσφέρουν με την καρδιά τους τα όσα... και εκεί συνιδητοποιεις ότι ναι ρε γαμώτο οι ελληνες έχουν φιλότιμο ..και εκεί έξω υπάρχουν και φοβέρες οικογένειες....
Νομίζω από όλους μας ένα μεγάλο ευχαριστώ...να είστε καλά... εκεί που είστε...
...Τα παιδιά έρχονται από την απογευματινή ειδική και ετοιμάζουμε το αμάξι για την νύχτα ..προβολείς...τσεκ ...αλλαγή λάστιχα...λίγες κουβέντες ..μαζί με γνωστούς και φίλους που ήρθαν να μας δουν...
..Στο ενδιάμεσο...και ..περιμένοντας.... μπορέσαμε να ξεκουραστουμε να βρούμε εάν υπήρχε κάτι εκεί γύρω να κάτσουμε..( ένα από τα πράγματα που λατρεύω.. στον αγώνα αυτόν... η ανταλλαγή απόψεων με ανθρώπους στην ελληνική ύπαιθρο...) και να χαρώ αλλά και να υποκλειθω στην αγωνία νέων ανθρώπων με το να επιχειρούν στην Ελλάδα του σήμερα...με σκοπό να πετύχουν...
Για την οικογένεια είπα...για τον φίλο μου τον Κώστα όμως που στο πείραγμα..του Σπύρου...για τον γρύλο του.....πρέπει να σήκωσε..το c4..και 10 φόρες πάνω κάτω... ψάχνοντας να δει εάν το προϊόν.. του είναι οκ...
Αγαπητέ μου..Κώστα...το γρυλακι σου είναι σούπερ...εξ ου..και το "Ο Κώστας και ο γρύλος του".......
...Γράφω έτσι...και δεν πάω παρακάτω..γιατί πρώτα θεωρώ..υποχρέωση μου και ένδειξη σεβασμού για τους ανθρώπους που ήμουν μαζί...η που γνώρισα...και δεύτερων γιατί μου είναι πολύ δύσκολο ακόμα και σήμερα που γράφω αυτές τις λέξεις...να χωνέψω πως για ακόμα μια χρονιά στο αγώνα που γουστάρουμε ποιο πολύ δεν καταφέραμε να τερματίσουμε...
Και όλα στη τελευταία ειδική της πρώτης ημέρας μια μεγάλης φοβερής ημέρας... που όμως ένα λάθος ήταν αρκετό να μας στείλει στην εξέδρα...ευτυχώς μόνο με υλικές ζημίες....
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το τηλέφωνο του νουνού..."Είμαστε καλά....έχουμε έρθει ντου μπα".......σιωπή...αντίδραση...δικιά μου.."Πλάκα μου κάνεις ρε...".και δεν θα το κρύψω πάγωμα και φόβος μαζί με ανησυχία για την υγεία των δικών μας ανθρώπων ....
Οι ώρες μετά...δύσκολες..... σιωπηλές στενάχωρες...εκεί όμως όλοι μια αγκαλιά μια παρέα μαζί να πάμε τον παπαγάλο πίσω να κάτσουμε να τον βάλουμε στο τρέιλερ...για πίσω... και μετά ..κάπου στο ξημέρωμα..σε εκείνο το μαγαζί για τους νεολαίους ξενυχτιδες να επαληθεύεις το τι σημαίνει η ειλικρινής παρέα φίλων η δύναμη ψυχής και η αγάπη για το κλασσικό αυτοκίνητο ...που σε ταξιδεύει μακριά από την πεζή καθημερινοτητα....
Ο Αγώνας τελείωσε για εμάς εκεί κάπου στην Δυοπη.....ευτυχώς χωρίς άλλες φασαρίες... και τον παπαγάλο μας πληγωμένο.....
..Η επόμενη μέρα μας βρήκε στην πλατεία συντάγματος του Ναυπλίου..να κάνουμε απολογισμό... να μαθαίνουμε όλοι από το λαθος εκείνης της στιγμής... να συμφωνούμε πως το ένστικτο λειτουργεί....
Ποιος να μου εξηγήσει την άρνηση μου να πάρω μέρος στην πλάκα σε εκείνη την ταβέρνα πριν την κακιά ώρα και το αμίλητο νερό που είχα πιει ενώ όλη την ήμερα ήμουν ασταμάτητος....και τι να πεις στον νουνό...στην ατάκα που είχε πει πριν τον αγώνα.." Έχω προαίσθημα πως θα το χτυπήσω.."
...Η μέρα μας θα τελειώσει κάπου το απόγευμα της κυριακης εκεί που είχαμε ξεκινήσει..στο μαγαζί του μάστορα...( εκεί που όλα αυτά τα χρόνια δημιουργεί αυτοκίνητα κοσμήματα σαν το δικό μας...) βάζοντας πλώρη για την επαναφορά του....
...Και επειδή αγαπητοί μου φίλοι μιλάμε για ένα ιστορικό αυτοκίνητο που κοσμεί εκτός από τους αγώνες και το γκαράζ.. του νουνού... ο Παπαγάλος μας θα επανέλθει και θα είναι καλύτερος από πριν γιατί όταν άψυχα αντικείμενα σου βγάζουν τόσο συναίσθημα τότε είσαι υποχρεος να το κάνεις σωστά...Γιατί ξερεις ότι την επόμενη φορά θα σε ταξιδέψει ακόμα καλύτερα μακριά από τα προβλήματα της καθημερινοτητας....

Μέσα σε όλα αυτά μας έμεινε .....
Η πουλακίδα...του Κυρίου Άγγελου..... η καρμπουναρα του Νίκου.... ο Γρύλος του Κώστα.....Το φυσικό ξυπνητήρι του Σπύρου κάπου στις 4 το πρωί.... και το Πακιστάν του Δημήτρη.....
Τι Είναι όλα αυτά..?
Ατάκες... και πλάκες που κάναμε τις ήμερες του αγώνα....στο Ναύπλιο......τα υπόλοιπα... τα ξέρουμε εμείς....( θα μας το επιτρέψετε...)

Και τέλος...

Αφιερωμένο σε όλους μας.
Κύριοι σας εκτιμώ πολυ....Έναν προς έναν....
Στο επανιδειν για το historic acropolis 2017......


Ελπίζοντας έστω για μια φορά...όσοι αγαπάνε το ιστορικό αυτοκίνητο να λειτουργησουν χωρίς εγωισμούς και κακίες και να δημιουργήσουν έναν αγώνα σαν τον φετινό... με περισσότερες συμμέτοχες... και την αίγλη προηγούμενων χρόνων...Αντάξιο του ονόματος του...

Με απλά ελληνικά σε ένα αγαπημένο χώρο η αποτύπωση του ημερολογίου του μυαλού μου για την παρέα και τον πορτοκαλο παπαγάλο μας στο Ιστορικό Ακρόπολις του 2106...


Ευχαριστώ πολύ.....
 

xantiamanolis

Member
Εγγραφή
7 Δεκεμβρίου 2012
Μηνύματα
2.745
Reaction score
4.041
Πόντοι
827
Age
52
Περιοχή
Πρεβεζα
χωρις πλακα......πολύ καλο...παρα πολύ καλο.....!!!!!!!!!!!!!!
 

Nikephoros

Member
Εγγραφή
3 Σεπτεμβρίου 2015
Μηνύματα
5.310
Reaction score
15.433
Πόντοι
1.287
Age
53
Περιοχή
Αθήνα
Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ για το όμορφο κείμενό σου, τις εντυπώσεις σου και τις φωτογραφίες! Να ευχηθώ πάντα τέτοια!
Ποια '02 είναι αυτή? Πολύ όμορφη, αλλά συγχώρεσέ με για αυτό που θα πω, για εμένα το Sunbeam Lotus που φαίνεται παραπάνω είναι όλα τα λεφτά! Σαν αγωνιστικό θα το προτιμούσα ακόμα και από κάτι Carrera RS με το "duck tail" που είδα σε κάτι άλλες φωτογραφίες ... (είτε είναι αυθεντικές, ή όχι...)
 
Last edited:

visa chrono

Member
Εγγραφή
1 Δεκεμβρίου 2012
Μηνύματα
13.530
Reaction score
28.556
Πόντοι
1.607
Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ για το όμορφο κείμενό σου, τις εντυπώσεις σου και τις φωτογραφίες! Να ευχηθώ πάντα τέτοια!
Ποια '02 είναι αυτή? Πολύ όμορφη, αλλά συγχώρεσέ με για αυτό που θα πω, για εμένα το Sunbeam Lotus που φαίνεται παραπάνω είναι όλα τα λεφτά! Σαν αγωνιστικό θα το προτιμούσα ακόμα και από κάτι Carrera RS με το "duck tail" που είδα σε κάτι άλλες φωτογραφίες ... (είτε είναι αυθεντικές, ή όχι...)
Για αυτό είναι οι ιστορικοί αγώνες να βλέπεις όλων των ειδών τα αυτοκίνητα...( από διάφορες σχολές....)
Ο πορτοκαλοπαπαγαλος μας είναι ένα 02 ti. ( και εγώ καρά like lotus...)
 
Top Bottom