Το εξωτερικό, ( μπιλιοφόρο ) το ανοίγεις, και βρίσκεις τις φωλιές με τις μπιλίτσες. Τα πλένεις με βενζίνη, τα ΣΤΕΓΝΩΝΕΙΣ ΚΑΛΑ τα γεμίζεις γράσσο, και τα ξανακλείνεις. Και ........έτοιμα.
Αν δεν έχουν φθορά, που τα μέρη κινουνται με διάκενο - υστέρηση, πχ 5 μοίρες, ουσιαστικά, δεν τα αλλάζεις. Η μόνη περίπτωση που "κτυπάνε" είναι από κίνηση εμπρός, σε κίνηση πίσω, που κάνει κλαπ-κλαπ, και νοιώθεις το κτ΄΄υπημα χωρίς να κινηθεί. Αλλά μιλάμε για extreme.
Αν τα ανοίξεος, βλέπεις την κατάσταση στις μπίλιες, αν είναι στρογγυλέ, σωστό μέγεθος, κλπ, και ξέρεις αν αντέχουν. Αν ο χρήστης, δεν έκανε χοντράδες, το όχημα δεν έχει ισχύ για να τα φθείρει.
Φθείρονται, αν κοπεί η τσιμούχα, και πάρουν νερά - σκόνη - λάσπη, κλπ, και λειτουργήσουν σαν γυαλοχαρτο. Αλλιως, αντέχουν. Αν όμως φθαρουν πολύ, μπορεί κάποια στιγμή, σε μια στροφή, να κάνουν κράκ, και να μείνεις σε κανένα βουνό.