Εεεεεεεεεε ρίξτε βρε κουβέντα για να δουν και τα ματάκια μας κάτι σπάνιο και διαφορετικό...!
Παράλειψή μου χτες που δεν έγραψα ούτε για την βόλτα της
Millesime του @Flaminio Bertoni, ούτε και για την δική μου κυρία.
Όπως έγραψα και στην αντίστοιχη θεματική ενότητα, που είναι αφιερωμένη για την Κυρία του @Flaminio Bertoni , για τα χρόνια της, για ίσως την αμέλεια του προηγούμενου ιδιοκτήτη σε κάποια σημεία και για τα λεφτά της, είναι αξιοπρεπέστατη.
Η πρώτη επαφή μαζί της ήταν όταν συνάντησα τον @Flaminio Bertoni να τρέχει κάτω από το σπίτι του, που μόλις είχε φτάσει από εξωτερικές περιφερειακές δουλειές, και μου πέταξε τα κλειδιά και μου είπε με σθένος "Πάρτην και κάνε ένα τετράγωνο και έλα πάλι εδώ".
Κλειδί στην μίζα, και ......με προσπάθεια παίρνει μπρος λίγο πριν ξεμείνει και από ρεύμα η ταλαιπωρημένη και παλιά μπαταρία της. Ψευτορετάρισμα, 2-3 γκαζιές για ξεμπούκωμα, πρώτη στο ξερό κιβώτιο σε αίσθηση, αριστερό φλας και βουρ. Μαλακή ίσως όχι όσο περίμενα (καθαρά λόγω απώλειας αζώτου από τις σφαίρες) με εξέπληξε το απίστευτα σταθερό σε αίσθηση τιμόνι της με αντίστοιχα μαλακή αλλά ταυτόχρονα και σφιχτή του αίσθηση σε όλο του το εύρος στροφής. Η αίσθηση του κινητήρα της, πολύ πιο ζωντανός από τον 14άρη του 14Ε μου, σε ροπή, πολύ πιο ήσυχος, ή μάλλον θα έλεγα πάρα πολύ ήσυχος, αλλά με μια αίσθηση "μην πατάς το γκάζι πνίγομαι" σαν να μην θέλει να ανεβάσει καισ το άφημα του γκαζιού να πέφτουν οι στροφές πολύ περίεργα προς το μηδέν αλλά να μην θέλει αν σβήσει.
Αφαίρεση μπουζί, και η κατάστασή τους, καπνισμένα αρκετά, σκουριασμένα τα 3 από τα 4 στο εξωτερικό στέλεχός τους από νερά, αλλά χωρίς ίχνη λαδιού 
και μάλλον επανακλεισμένα διάκενα στις ακίδες τους. Μπήκαν νέα στα δικά του νούμερα.
Κάποια στιγμή εμφανίστηκε και ο
@Pierre Boulanger ελαφρώς ανήσυχος, με κλειδιά στο χέρι να ανοίγει το Garage και να εμφανίζεται το 2CVάκι του και φυσικά η δική του πραγματική Θεά να τον περιμένει υπομονετικά. Άρχισε να την χαϊδεύει, να της μιλάει, να της κλείνει το μάτι και άλλα τέτοια... Του φωνάζω "Να σου πω, είμαστε και εμείς εδώ. Αυτά όταν φύγουμε..."
Βγαίνοντας από το Garage του, με ρωτάει: "Αυτό το Xantia δικό σου είναι...;" "Μα φυσικά" του απαντώ. "Μα το θυμάμαι......πιο....γυαλιστερό" λέει ο Απόστολος. "Εεεεεε τότε ήταν πλυμένο...." του αποκρίθηκα. Και του πετώ τα κλειδιά της. "Για κόψε μια βόλτα και έλα να μου πεις".
Σχόλια δεν θα βάλω εγώ, περιμένω τον
@Pierre Boulanger να απαντήσει επί του θέματος.
Εμφανίστηκε τηλεφωνικά και ο
@xantiamanolis να χοροπηδάει στην άλλη άκρη του τηλεφώνου και να ενώνεται στην σύντομη κουβέντα με όλους τους παρευρισκόμενους....
Συνεχίζοντας, αφαίρεση σωλήνα εισαγωγής από το Monopoint και από κάτω.....μόνο εγώ έλειπα από μέσα. Η πεταλούδα μεν καθαρή, αλλά οτιδήποτε από πάνω του μαύρο και κολλώδες. Σπρέι και πατσαβούρι για να φύγει όλη αυτή η "τέχνη" της επικάθισης, βοήθεια των ακόμα λεπτών δαχτύλων μου, και επιτέλους φάνηκε το χρώμα των βιδών του και της θήκης του ρυθμιστή πίεσης καυσίμου που είναι στο μπροστά μέρος της πεταλούδας.
Επόμενο βήμα αφαίρεση του βηματικού ρελαντί, το οποίο (εγώ το αποκλείω να βγήκε ποτέ ξανά) ήταν και αυτό γεμάτο με επικαθίσεις λαδιού που είχαν γίνει κολλώδεις. Σπρέι πατσαβούρι και ξανά τα ίδια, γρασάρισμα και λίπανση του κεντρικού στελέχους του βηματικού για να μπορεί να γλιστράει εύκολα, και φουλ σπρέι στην φωλιά του και στις 2 μεριές της.
Τελευταία κίνηση καθαρισμού, ο σωλήνας υποπίεσης του map sensor και της οπής κάτω από την πεταλούδα γκαζιού.
Γυρίζω το κλειδί 3-5 φορές και αντίστοιχα κλείσιμο διακόπτη για να επαναρυθμιστεί το βηματικό στην θέση του και με μισό γύρισμα η Γριά ξύπνησε και ακουστικά πιο ζωντανή.
Ρύθμιση πεντάλ συμπλέκτη γιατί ήταν τέρμα κάτω, και έτοιμοι για βόλτα για να δούμε και τι κάναμε.
Στον δρόμο, η Γριά, τρομακτικά πιο ζωντανή, να ανταποκρίνεται ακαριαία στο πάτα-άσε του γκαζιού και να παίρνει με την ίδια ακριβώς ευκολία και με ανεβασμένο ρελαντί όταν είναι κρύα, όσες φορές και αν δοκιμάστηκε. Βόλτα μέχρι τον τροχονόμο της Κηφισιάς, αναστροφή και βουρ πίσω στο σπίτι.
Εδώ είναι η θέση του @Flaminio Bertoni να πει την δική του γνώμη, για το πριν και μετά, γιατί όλο και κάτι θα έχει να πει....
Η ημέρα έκλεισε με πολύωρη κουβέντα με τον @visa chrono και με την "υποστήριξη" του @nikos_xm με πολλά γέλια...θεωρίες για Άγριους μέχρι να αποχωριστεί η παρέα.
Επιστροφή με την δική μου Κυρία, όντας πλέον ελαφρά κουρασμένος, αλλά γεμάτος από εποικοδομητικές συζητήσεις με ανθρώπους "ζωντανούς" που παλεύουν για αυτό που θέλουν, και εμ την Κυρία να μου κάνει την χάρη να κινείται λες και είμαι επάνω στο κρεβάτι μου........ή και καλύτερα ακόμα.
(αν και το μπορντώ δεν μου αρέσει, πολύ περισσότερο το ασημογάλαζο).
Σίγουρα θα την βόλταρες. Έλα μην κάνεις τον δύσκολο...! 
