Αν κάποιος έχει σπουδάσει λίγα οικονομικά, ξέρει τον Porter. Εκεί, αναφέρονται αυτές οι εξελίξεις. Μετατόπιση και ανάπτυξη της παραγωγής και τεχνολογίας. Οι Ευρωπαίοι, για μείωση κόστους, έστησαν παραγωγικές μονάδες σε "φτηνές" χώρες, διδάσκοντάς τους τις τεχνικές παραγωγής. Ηταν θέμα χρόνου, να παράξουν και αυτοί προϊόντα χαμηλότερης ποιότητας στην αρχή, μέχρι να μάθουν. Και απέκτησαν και βαριά βιομηχανία, άναρχη και μη αποδοτική, μέχρι που μαθαίνοντας από τα λάθη τους, αρχίζουν να δραστηριοποιούνται ανεξάρτητα. Η Ευρώπη, πρέπει να ανασυντάξει δυνάμεις, να βάλει πλαίσια για να ξέρουν οι επιχειρούντες, που μπορούν να κινηθούν.Οι θεωρίες ότι σταματάμε τα τάδε - τάδε το 2035 - 2045 κλπ, περιορίζουν τις σκέψεις - εφαρμογές, ενώ στην Ασία, ουδείς περιορισμός υπάρχει.
Και εδώ, επιπόλαια φερόμενοι οι κυβερνώντες, εφάρμοσαν κανονισμούς, ................................. Ας μην πω καλύτερα. Ασχετοι.
Προσωπικά, είμαι κάθετα αντίθετος στα ηλεκτρικά οχήματα, εκτός συγκεκριμένων εφαρμογών. Επειδή έχω εργαστεί και βιώσει και την βαριά βιομηχανία, οι εφαρμογές σε ορισμένα πεδία, απλώς αυξάνουν την πολυπλοκότητα και το κόστος λειτουργίας, πχ ηλεκτρικά περονοφόρα, ηλεκτρικά οχήματα μεταφοράς κλπ. Μιλάμε για αυτόνομες μονάδες, και όχι πχ τράμ - τρόλλεϋ, βαγονέτα μεταφοράς πρώτων υλών, όλα σε σταθερή τροχιά. Και η καραμέλα της μείωσης της μόλυνσης, είναι ιστορίες του Βαρώνου Καρόλου Φρειδερίκου Ιερωνύμου
φον Μινχάουζεν.
Από την άλλη, η Ευρώπη, βρέθηκε σχεδόν απροετοίμαστη για την εφαρμογή ηλκτρικών οχημάτων. Σοβαρά ? Με τεράστιες εταιρίες και γνώσεις στην επιστήμη των ηλεκτρικών μηχανών / εφαρμογών, ήταν απροετοίμαστη ? Με κάποιες συνεργασίες, θα είχαν τις λύσεις άμεσα. Απλώς, δεν πίστευαν ότι αυτά θα εφαρμοστούν, ειδικά σε χώρες όπου οι κάτοικοι κάνουν πολλάαααααααααα χιλιόμετρα ετησίως, είτε λόγω εργασίας, είτε λόγω ταξιδιών - αναψυχής, κλπ. Και ποιοί είναι αυτοί ? Μα, οι Γερμανοί ! Χώρια τους περιορισμούς ταχύτητας / επάρκειας, και ειδικά σε συνθήκες κρύου. ( Εμείς, το προηγούμενο ΣΚ, κάναμε με ΙΧ 600 χιλιόμετρα. Με ηλεκτρικό, θα έπρεπε να έχουμε σταματήσει τουλάχιστον μια φορά. )
Και υποθέτω ότι είπαν, "καλά, θα περάσει", και το αγνόησαν. Και ξαφνικά το βρήκαν μπροστά τους. Δεν σχολιάζω άλλο, γιατί θα πώ πολλά.
Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, δηλ. ΗΠΑ, Καναδά, οι απαιτήσεις / συνθήκες μετακίνησης είναι τελείως διαφορετικές, και τα τυπικά ηλεκτρικά οχήματα ΙΜΟ, είναι χαμένα από χέρι. Αν κάποιος έχει ζήσει στις ευρύτερες ΗΠΑ, το αντιλαμβάνεται. Δεν μιλάμε για αστικές μετακινήσεις. Μιλάμε για έξω από τις πόλεις.
Προσωπικά, σαν εμπλεκόμενος με τα αυτοκινηστικά πολλά χρόνια, και έχοντας και την ιδιότητα και εμπειρία του μηχανολόγου, σταθμίζω τα ηλεκτρικά σαν μια μεγάλη κοροϊδία, και φυσικά ποτέ δεν θα αγόραζα ένα, ούτε κάν ήπιας υβριδικής τεχνολογίας. Πρέπει να γίνει κατανοητή η επιπλέον πολυπλοκότητα / πρόσθετο βάρος ( = απαίτηση επιπλέον ενέργειας ) του συνόλου και των απαιτήσεων συντήρησης με εξειδικευμένους τεχνικούς / μηχανήματα και ανάλογο κόστος. Και η διάρκεια ζωής κάποιων εξαρτημάτων. Που προφανώς είναι μικρότερη από την αναμενόμενη διάρκεια υπηρεσιακής ζωής του οχήματος, με κόστος αντικατάστασης που ίσως αγγίζει μεγάλο % της ολικής απομένουσαν αξίας. Αλλά χωρίς την αντικατάσταση, η εμπορική αξία, απλώς μηδενίζεται.
Ειδικά εμείς, λάτρεις της απλούστερης μορφής αυτοκίνησης, του 2CV, αν αναλογιστουμε την πολυπλοκότητα και τις διατάξεις ενός τέτοιου οχήματος θα ανατριχιάσουμε. Θεωρώ, έναν εξελιγμένο diesel την καλύτερη εφαρμογή από εναν κυβισμό και πάνω, θερμοδυναμικά αποδοτικό και με διάρκεια ζωής. ή κινητήρες αερίου. Απλώς, ενέχουν κινδύνους. Προπαθώ να σκεφτώ, τις ηλεκτρικές νταλίκες, που το μισό φορτίο τους θα είναι μπαταρίες, και ηλεκτρικά καράβια. Θα πηγαίνω στο νησί όχι με το Blue Star, αλλά με το Electric Blue. Αλλά δεν θα παίρνει αυτοκίνητα. Δεν θα χωράνε. Γιατί θα είναι γεμάτο μπαταρίες.
Τα μισά χιλιόμετρα, με ........νεκρά. 
