Το κλίμα στην Ελλάδα, εξαιρούνται νησιά και παραθαλλασσια μέρη, ευνοεί την μακροβιότητα των αμαξωμάτων. Εκτος αν γίνονται ειδικές χρήσεις όπως είπες, παγος-ξεπλύματα-συνεχή πλυσίματα.
Ειχαμε VOLVO στην εταιρία, 264 του CEO, που το πλένανε με πίεση κάθε μέρα. Ειχε ψειριάσει σε όλες τις ραφές από την συνεχή χρήση νερού. Παρότι φτιαγμένο για άλλους καιρούς, ( τα έβλεπα και στον Καναδά - ΗΠΑ ) το πολύ νερό το σκούριαζε.
Στο τέλος του 2025, ολοκλήρωσαν την υπηρεσία τους μαζι μας, 2 Astra, ετών 2005 και 2006. Ενα 3-θυρο GTC coupe, και ένα Sedan 5-πορτο. Με 1,8 αι 1,4 cc αντίστοιχα. Με 250.000 χιλ και τα δύο. Πιο πριν είχαμε ξανα παλαιότερα το 2005 και μέχρι το 2011 ένα Astra 2005 Sedan 5-πορτο , με 1,4 cc. Εφυγε με 70.000 χιλ.
Μπορώ να πω ήταν από τα πιο τίμια αυτοκίνητα που είχαμε. Καλό σε όλα , τίποτε ιδιαίτερο αλλά κάλυπταν ανάγκες αξιοπρεπέστατα. Οικογένεια 5 ατόμων.
Σε σύγκριση δε με ένα Ford Fiesta 2006 1,4 cc που έχουμε ακόμα, με 135.000 χιλ, ήταν πολύ πιο δεμένα, πιο εξοπλισμένα ( antispin - trip computer / ωρα - ημερομηνία, κατανάλωση - απόθεμα καυσίμου / θερμοκρασία περιβάλλοντος, οθόνη ραδιοφώνου - ένδειξη σταθμών ), και με καλύτερη ποιότητα συναρμολόγησης / υλικών. Το Fiesta έχει μόνον ρολόι και απόθεμα καυσίμου. Ουτε καν θερμόμετρο εξωτερικής θερμοκρασίας. Και η όλη αίσθηση είναι ....τενεκεδένια !
Κανένα από αυτά τα οχήματα δεν έβγαλε σκουριές, αλλά πάντα φρόντιζα να πλένω καλά ειδικά τα φτερά από μεσα, για να απομακρύνω λάσπες και βρωμιές που κρατάνε υγρασίες. Εδώ, ακόμα και το SEICENTO, του 1998, δεν έχει σκουριές. 150.000 χιλ. Και επιπλέον, καθαρίζω τις οπές στράγγισης στις πόρτες, για να μην κρατάνε μέσα νερά / υγρασίες.
Τα καινούργια αυτοκίνητα,από 1990 τόσο, υποτίθεται έχουν αντιδιαβρωτική προστασία, φτάνει να μην πέσουν επάνω οξυγόνα και κακές επισκευές / στοκαρίσματα, που πολλές φορές επισκευάζονται πάνω από υπάρχουσες σκουριές.
Το πρόβλημα στην Ελλάδα, ειδικά σε σκούρα μπλέ και κόκκινα, είναι η απόχρωση του χρώματος.